Twoja Stara na żądanie – Domain „Gat Etemmi” (2002)

Domain to stadium przejściowe zespołu Pandemonium z Łodzi. Z jakiegoś powodu Pandemonium stawia się na jednej półce z Vader i Imperatorem, czyli klasykami polskiego death metalu. Piszę „z jakiegoś powodu”, bo nie rozumiem tego zupełnie. Pierwsze płyty ekipy Paula to jest totalny paździerz. Prostacka muzyka, którą próbowano z czasem uszlachetnić jakimiś samplami i czystymi wokalami, ale to nie zmieniło istoty rzeczy. Oczywiście dla nostalgicznych fanów jest to kvlt eternal.

Na szczęście jednak łodzianie pracowali nad swoją twórczością i kiedy zmienili nazwę na Domain w 1995, ich muzyka stała się znośna. Piosenki przestały być prymitywne i przewidywalne. Żebyście nie myśleli, Domain nie staje się zespołem tech-deathowym. Ale same riffy stały się ciekawsze, podobnie jak całe kompozycje. Dodatkowe instrumenty nie wydają się już tak doczepione na chama, ale współgrają z całością, jak np. fleciki w balladzie „Immemorial Legend”. Dostaje ta muzyka rąk i nóg. Wokale Paula też zanotowały progres, bo na początku kariery lider zespołu głównie przeciągle bekał w mikrofon, ale z każdą płytą było coraz lepiej. Na opisywanym krążku już jest całkiem ok, a jego growl mocno przypomina Petera z Vadera. 

Szczytowym osiągnięciem Domain (i w sumie Pandemonium też) jest wydana w 2002 Gat Etemmi. Gdy porównać ją z ich starszymi wydawnictwami, słychać, że to ci sami twórcy. Mamy więc dalej niezbyt skomplikowane partie instrumentów, ale tym razem o wiele sensowniej poukładane i wyprodukowane. Użyte sample i czyste wokale to już nie przysłowiowe kwiatki do kożucha, ale elementy kompozycji, które je faktycznie wzbogacają.

Czy to oznacza, że obcowanie z muzyką Domain sprawiło mi przyjemność? No nie. Piosenki, mimo że o wiele lepsze niż na początku są najwyżej przeciętne. Większości brakuje zapamiętywalnych motywów i dość szybko się nudzą. 

Podsumowując, jeśli moi koledzy nagraliby taką płytę, powiedziałbym: „o fajnie tu pokominowaliście”, odłożył krążek na półkę i nie wracał do niego.