Ogólnie rzecz biorąc, staram się nie pisać na tych łamach o sobie za dużo, ale muszę Wam się przyznać, że w życiu liznąłem rozmaitych zajęć: judo, żeglarstwa, rysowania, pisania, programowania, gry na gitarze i w chuj innych. Jedyną rzeczą, w której jestem naprawdę dobry jest angielski. Mówiąc eufemistycznie: daję radę. Oczywiście, robię błędy i nie... Czytaj dalej →
Dziś trochę dłuższe krótkie piłki, bo i wena dogodziła i trochę zaniedbywałem blogaska. Przy okazji, nasunęła się kwestia zrobienia profilu Twojej Starej na Facebooku. Podobno coraz mniej osób korzysta z tego wspaniałego portalu i w ogóle komercha, ale myślę, że przy mojej patologicznej nieregularności ułatwiłoby to czytelnikom śledzenie nowych notek. Co Wy na to? Piszcie... Czytaj dalej →
Wiadomość ta złapała mnie w środku majówki, kiedy nie miałem dostępu do netu, stąd opóźnienie. Nie będę Wam tu wciskał, że Slayera słucham od przedszkola i znam wszystkie teksty na pamięć. Jednak nikt nie odmówi im miejsca w panteonie metalu, a każdy, kto choć raz wpisał na youtube hasło “metal” zna takie kawałki jak “Angel... Czytaj dalej →
Ze skruchą muszę przyznać, że spóźniłem się na wszystkie supporty i podobno jest czego żałować. Umówmy się jednak, że słuchając przez cały tydzień płyty Let the World Burn nakręcałem się wyłącznie na gwiazdę sobotniego koncertu. I trzeba przyznać, nie zawiodłem się, acz miałem solidne obawy, kiedy zagrali “Śmierć Ludzkości” (najlepszy polski numer metalowy?) już jako... Czytaj dalej →
Jakiś czas temu, w jednym ze sklepów znanej sieci, wyczaiłem super album pt. Metal and Hardcore Graphics. Jest to zbiór grafik z książeczek dołączanych do płyt, okładek, zdjęć zespołów i loga wykonawców. Kosztuje to cudo prawie 200zł, ale myślę, że jeśli jakiegoś fana ciężkiej muzy stać, to powinien się zaopatrzyć, gdyż zacne jest to dzieło.... Czytaj dalej →
Kongh: Sole Creation Doomowo-sludge’owa zagłada w czterech częściach. Potężna i majestatyczna jak przerośnięty goryl z okładki. The Drones: I See Seaweed Całkiem fajny brudny, alternatywny post-hardcore, kojarzący się z Tomem Waitsem z jakiegoś powodu. Na pierwszym planie jest szalony wokalista z wadą wymowy. Brzmi ciekawie, ale po 3-4 piosenkach robi się nudne i w całości... Czytaj dalej →
Jak zauważyła moja kuzynka: “O takiej muzie nie ma co pisać, albo miażdży suty, albo nie”. W zasadzie prawda, ale ja postaram się trochę temat rozwinąć. Dla niecierpliwych: miażdży suty. Bardzo. I to od samego początku. Ale po kolei. W większości gatunków muzyki rockowej i metalowej, muzycy w pogoni za chuj wie czym, przedkładają wirtuozerskie... Czytaj dalej →
Specjalnie dla Was, Drodzy Czytelnicy, zapuściłem się w samo serce lewactwa w Wielkopolsce, na kultowy squat Rozbrat. Pora była niestety dość późna, więc mogę jedynie powiedzieć, że pod nogami było dużo błota i trochę się ślizgałem. Poza tym spoko. Z tego co zauważyłem, cały squat to zbiorowisko kilku (nastu?) ponownie zagospodarowanych pustostanów. Z trzech które... Czytaj dalej →
Ben Harper & Charlie Musselwhite: Get Up! Solidny blues. Do połowy albumu przyjemnie spokojny, płynący sobie gdzieś tam w tle. Brakuje mi tu brudu, pazura, jakiegoś charakteru. Bo niby muzyka szemra gdzieś w tle, ale nic z tego nie zostaje ze słuchaczem. No i mimo udziału czarnego Harpera, nie buja. Murzyńska muzyka ma bujać! Na... Czytaj dalej →
Obiecałem Wam ostatnio kilka recenzji, ale mam sporą zagwozdkę z nową płytą Leviathan, dlatego też wpis ten będzie musiał krzynkę poczekać. W tak zwanym międzyczasie, proponuję kolejną porcję teledysków. 1. Periphery - Scarlet. Umówmy się, piosenka dupy nie urywa, ale klip jak najbardziej. Świetne wykonanie, pokręcona fabuła, ogólnie, bardzo ciekawy obrazek. 2. Puscifer - Bohemian... Czytaj dalej →
Witryna internetowa zasilana przez WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Twoja Stara Gra Metal 