Ben Harper & Charlie Musselwhite: Get Up! Solidny blues. Do połowy albumu przyjemnie spokojny, płynący sobie gdzieś tam w tle. Brakuje mi tu brudu, pazura, jakiegoś charakteru. Bo niby muzyka szemra gdzieś w tle, ale nic z tego nie zostaje ze słuchaczem. No i mimo udziału czarnego Harpera, nie buja. Murzyńska muzyka ma bujać! Na... Czytaj dalej →
Są płyty, które mogę przesłuchać z przyjemnością wiele razy, a i tak nie znam tytułów piosenek. Muzyka po prostu płynie, przerwy są niezauważalne, a wszystkie utwory stapiają się w jedną całość. Vertikal jest zdecydowanie jednym z takich wydawnictw. To mój pierwszy kontakt z muzyką szwedzkiego oktetu. Moje pierwsze skojarzenie to twórczość Blindead i mistrzów atmosferycznego... Czytaj dalej →
Czyli kolejna porcja skrótowych "recenzji" płyt. Jak się uda i starczy czasu oraz determinacji, w 2013 odejdę od tego systemu, na rzecz tradycyjnych, dłuższych opisów płyt. 7 Horns 7 Eyes: Throes of Absolution - progresywna mieszanka rozmaitych stylów, głównie słychać doomnie powolny death z drobinkami djentu. W miarę, ale tak od połowy zaczyna nużyć. Acid... Czytaj dalej →
Podchodziłem do tej pozycji ze sporymi obawami. Widziałem kiczowate trailery, żenujące fragmenty dotyczące seksualnych ekscesów na Plotku - nie zapowiadały nic dobrego. Szczęśliwie, poznane w ten sposób fragmenty są rozpuszczone w pełnym dziele, dzięki czemu i dostajemy do nich kontekst i są rozmyte w tekście. A tekst zredagowany przystępnie- dość powiedzieć, że łyknąłem całość praktycznie... Czytaj dalej →
3 Inches of Blood: Long Live Heavy Metal - młody zespół z dwoma wokalistami (a’la King Diamond i drugi skrzeczący po blackowemu), grający klasyczny heavy metal. Zrzynają równo, głównie z Judasów, ale i tak całoiść jest całkiem przyzwoita. Accept: Stalingrad - niemiecki heavy metal. Poprzednią płytą, Blood of the Nations zniszczyli mnie, ta jest... Czytaj dalej →
Hej hej! W ten piękny wieczór, kiedy to większość porządnych ludzi leczy kaca, zapraszam do drugiego i zarazem ostatniego przeglądu wydawnictw z roku 2011. A nuż znajdziecie coś, przy czym łatwiej będzie znosić po-Sylwestrowy ból istnienia. Przypominam, że w przypadku rubryki "Krótka piłka" poniższe sądy są efektem pobieżnego przesłuchania płyt i w większości przypadków... Czytaj dalej →
Siewka!Jak już pisałem, ostatnimi czasy nie mam chwili, żeby dobrze pierdnąć, o pisaniu na Twoją Starą nie wspominając. Oczywiście, czas na słuchanie muzyki zawsze znajdę i jako dowód, że nie próżnuję pod tym względem, dziś pierwsza odsłona 2-3 zdaniowych recenzji przesłuchanych przeze mnie płyt z bieżącego roku. Przesłuchanych, to może za dużo powiedziane, ale... Czytaj dalej →
... właśnie dlatego czasem kupuję płyty dla okładek. Tak. Sowy rządzą. Może nie tak jak jeże, ale naprawdę dają radę.Tak się fartownie składa, że w przypadku Diamond Eyes, muza też mi się bardzo podoba, więc wszystko gra. A jakie konkretnie dźwięki zawarte są na tym krążku? W sumie takie jak zwykle u panów z... Czytaj dalej →
Jednozdaniowa recenzja (coby zmieścić się w narzucone sobie ramy czasowe):Przyjemny chaos, acz trochę przeprodukowany, promowany przez fajnie zrobiony teledysk.Uff, środa zaliczona, byle do niedzieli. Buziaxy!
Już nie pamiętam co mnie skłoniło do zapoznania się z solowym dorobkiem Ihsahna. Pewnie jakiś artykuł w Guitar World, albo coś takiego. Mimo, że jego macierzysta formacja, Emperor, jest... no powiedzmy moim ulubionym zespołem black metalowym, to jednak nie szaleję za nimi na tyle, by śledzić poczynania ich lidera. I tu tkwi błąd z... Czytaj dalej →
Witryna internetowa zasilana przez WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Twoja Stara Gra Metal 