Super przebojowy singiel “Stranded” zwiastował spore zmiany w muzyce Francuzów. Piosenka o relatywnie prostej budowie, dość przystępna, z czystymi wokalami- brzmi jak rewolucja! I w pewnym sensie cała Magma jest przewrotem w świecie Gojiry. Do muzyki wpuszczono sporo powietrza i luzu, których brakowało na ostatnich dwóch krążkach (szczególnie na nudnawym L’enfant sauvage). Pod tym względem... Czytaj dalej →
Mark Tremonti, sprawny gitarzysta gównianego Creed i całkiem przyzwoitego Alter Bridge, zawsze chciał być frontmanem. Pech chciał, że w w/w zespołach trafiali się wokaliści obdarzeni większą charyzmą i talentem wokalnym (co w obu przypadkach nie jest tak wielkim dokonaniem), przez co biedny Marek musiał ustępować im miejsca w świetle jupiterów. Postanowił więc stworzyć kolejny projekt,... Czytaj dalej →
Piłka meczowa: The Body: No One Deserves Happines To jedna z tych płyt, które wielbię, a mimo to słucham bardzo rzadko. Pozostałe to m.in. nie dawne wydawnictwa Emptiness czy Misthyrming. Co mają te black metale wspólnego z hałasem serwowanym przez The Body? Zajebiście się ich boję. Kreują one wszystkie tak sugestywną atmosferę nicości i beznadziei,... Czytaj dalej →
Piłka meczowa: Cult of Luna & Julie Christmas: Mariner Chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że Cult of Luna wielkim zespołem jest. Ostatnia płyta pt. Vertikal jedynie potwierdza prawdziwość tej opinii. Toteż byłem lekko zaniepokojony, że zapraszają na swoje wydawnictwo jakąś typiarę, której nawet nie kojarzyłem. A tu nagle, rzeczona typiara przechwytuje całą płytę dla siebie.... Czytaj dalej →
Totalne rozczarowanie, którego jednak się spodziewałem (czy to w ogóle możliwe, choćby z lingwistycznego punktu widzenia?) od chwili kiedy doszła mnie wieść o zmianie wokalisty (rock ‘n’ rollowego Danny’ego Worsnopa zastąpił Denis Shaforostov, dawniej śpiewający metalcore’y na Ukrainie). Poprzednia LP Anglików, From Death to Destiny, porwała mnie mieszanką nowoczesnego metalu i ejtisowego stadion rocka. Miało... Czytaj dalej →
Piłka meczowa: Aluk Todolo: Voix Mądrzy ludzie z internetów piszą, że to noise i psychodelia. Ja się tam nie znam, więc łopatologicznie napiszę co słyszę: transowe łamańce na bębnach i basie, z towarzyszeniem gitarowych hałasów. I powiem Wam, że to strasznie fajne jest! Francuzi tworzą niepokojący, a zarazem hipnotyczny klimat, który wciąga słuchacza do tego... Czytaj dalej →
Pamiętacie może, jak dawno temu, jeszcze przed wydaniem Rust in Piece Ryży stał zdecydowanie po lewej stronie politycznej barykady? Buntownicze piosenki, znaki anarchii na naciągach bębnów, itd. Kilkadziesiąt lat, morze narkotyków i jedno nawrócenie później, Mustaine’owi o wiele bliżej do poglądów Donalda T., znanego też jako Drumpf. Nawet nie trzeba oglądać wywiadów, wystarczy lektura samych... Czytaj dalej →
Dzisiaj na naszych łamach ląduje kolejny debiut made in Polska, tym razem dzięki uprzejmości słupszczan z Resurrection. Co przede wszystkim rzuca się w uszy (nie licząc brutalności muzyki), to to, że całe wydawnictwo zostało porządnie przemyślane. Każda piosenka jest sensownie napisana, tak, że poza napierdolem są też momenty oddechu, a cała płyta składa się z... Czytaj dalej →
Zespół Warbell pochodzi z Jeleniej Góry, a Havoc jest ich pierwszą płytą, nagraną po ponad 8 latach istnienia. Z początku gdy wyczytałem (jeszcze przed zapoznaniem się z muzyką), że za wokale jest tu odpowiedzialna kobieta, mój prosty umysł dopuścił do siebie jedynie dwie opcje: albo Nightwish, albo Arch Enemy. W pierwszym przypadku pudło zupełne, w... Czytaj dalej →
W tym roku mija 9 lat od kapitalnego pełnometrażowego debiutu Baronowej w kolorze czerwonym. W tamtym czasie, zespół grał średnio-brudnego sludge’a z zapadającymi w pamięć melodiami. Wydawało się wówczas, że razem z Mastodon i Kylesą chłopaki zostaną wielką trójką mainstreamowego sludge metalu. Jak wiadomo, żaden taki twór nie powstał. Wszystkie w/w bandy porzuciły szlam na... Czytaj dalej →
Witryna internetowa zasilana przez WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
