SzczecińskiemuThe Throne kibicuję od dobrych paru lat i to nie tylko z powodu wspólnego miasta pochodzenia. Już na debiutanckiej epce z 2010 roku fajnie mieszali atmosferyczny sludge metal z hardcore’owymi łamańcami. Aż 4 lata trzeba było trzeba czekać na singiel “Wolves”, który do stylu szczecinian dorzucił szczyptę rock ‘n’ rollowego/stonerowego bujania, a także obleśnie brudne... Czytaj dalej →
Zapowiadało się dobrze. Poprzednia płyta, pierwsza z niebiesko-włosą Alissą White-Gluz, była bardzo solidna. Nowa wokalistka ma najlepszy growl w historii zespołu, a piosenki w większości trzymały przyzwoity poziom. W międzyczasie Arcy Wróg zwerbował jednego z moich ulubionych gitarzystów, znanego z kapitalnego Nevermore, Jeffa Loomisa. Okładka też ładna. Jarałem się więc na Will to Power jak... Czytaj dalej →
Piłka meczowa: Decapitated: Anticult Na poprzednim krążku, pt. Blood Mantra, Decapitated w wersji 2.0 sprecyzowali ramy swego nowego stylu, znajdującego się na przecięciu ich dawnego death metalowego grania, łamańców spod znaku Meshuggah i groove metalowego bujania w stylu Pantery. Anticult to de facto dopracowana Mantra. Brak wypełniaczy, brak niedokończonych kompozycji, tylko 8 potężnych i porywających numerów,... Czytaj dalej →
Złe Psy to dziecko Andrzeja Nowaka, weterana polskiego rocka i metalu, założyciela legendarnego TSA. Jeśli chodzi o tzw. papiery na granie, to Nowak mógłby nimi obdzielić kilkudziesięciu innych muzyków- w kraju grał chyba ze wszystkimi znanymi i lubianymi, a do tego należy dodać parę fuszek za granicą. Jak mu wyszła nowa płyta i czy może... Czytaj dalej →
Tracy Marrow, znany na całym świecie jako Ice-T, to wszechstronny artysta. Rapuje, występuje w serialach, a także przewodzi kapeli metalowej, Body Count. W tym roku panowie wydali swój szósty pełnowymiarowy album, a jego motywem przewodnim jest złość. Piosenki na Bloodlust w odróżnieniu do większości metalowych płyt, nie są wściekłe, bo “tak trzeba grać metal”. Są... Czytaj dalej →
Piłka meczowa: Power Trip: Nightmare Logic Ciężki i szybki thrash metal. Dodatkowo super-chwytliwy, bez uciekania się do tanich sztuczek. Ogólnie nie przepadam za współczesnymi wydawnictwami z tego gatunku, ale Nightmare Logic to 8 strzałów, z których wszystkie trafiają w 10-tkę. ps. Dla perkusyjnych nerdów- zwróćcie uwagę, że na całej płycie w ogóle nie ma podwójnej... Czytaj dalej →
Beheaded: Tych maltańskich rzeźników, parających się brutalną odmianą metalu śmierci, już raz widziałem- w 2015 roku przed Christ Agony. Tak jak i wtedy, tak i tego lipcowego wieczoru, nie sposób było odmówić im pasji, zaangażowania i warsztatu, które to zostały docenione przez większość zgromadzonych pod sceną ludzi. Dla mnie jednak, soniczna masakra w ich wykonaniu... Czytaj dalej →
Pochodzący z Karoliny Północnej He Is Legend to moim zdaniem jeden z najbardziej niedocenianych przedstawicieli ciężkiego (nie mylić z ekstremalnym) rocka/metalu. Nie są szczególnie odkrywczy w swojej sztuce, po prostu piszą bardzo fajne piosenki. Na tegorocznym few brzmią, jakby udało im się w końcu wykrystalizować brzmienie, o które im chodziło od paru lat. Jeśli miałbym... Czytaj dalej →
W porównaniu z show Gojiry sprzed miesiąca, na Amerykanów przyszło trochę mniej ludzi (ale wydaje mi się, ze i tak było ponad 1000). Dodatkowo sprawnie szedł odsiew ludzi na bramce, tak więc spokojnie zdążyłem na drugą część setu Proghmy-C. Proghma-C Obecnie wspierana przez znanego z Blindead Patryka Zwolińskiego, brzmiała jak... stary Blindead. Może nie dokładnie,... Czytaj dalej →
Cały występ pierwszego supportu, zespołu Moaft, przestałem w długiej kolejce, która wylewała się spomiędzy budynków stoczniowych na ulice. Po wejściu zdążyłem tylko podładować kartę B90 (jedyny środek płatniczy przy barze. Kiedyś na to marudziłem, ale ma to sens- choćby taki, że załatwia problem drobnych), kupić jakieś picia i już swój set rozpoczynał znany i lubiany... Czytaj dalej →
Witryna internetowa zasilana przez WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Twoja Stara Gra Metal 